این وبلاگ توسط یکی از دوستداران قلم نوشته های جناب استاد محمدحسین جعفریان اداره می شود .

بازی کثیف رسانه‌های غربی با خون غیرنظامیان سوری

تاریخ:دوشنبه 1 شهریور 1395-07:34 ب.ظ


دو روز است که اغلب رسانه‌های غربی و از جمله بخش‌های فارسی‌زبان آنان خبر و تصاویری دلخراش از کودکی سوری را با نام «عمران» پخش می‌کنند که مدعی‌اند در حملات سوریه به حلب مجروح شده است. روس‌ها به‌جهت بازتاب بیش از حد این خبر مجعول در رسانه‌های رسمی و در پی آن دست‌بهدست شدن تصاویر آن در فضای مجازی، اصل واقعه را تکذیب کرده و با استناد به همان تصاویر پخش‌شده، توضیح داده‌اند که چرا خبرسازی اخیر از پایه دروغ بوده و به‌عکس آن را نتیجه بمب‌ها و مین‌های تروریست‌ها دانسته‌اند که همیشه وقتی در نبردهای میدانی کم می‌آورند، با آن‌ها غیرنظامیان را هدف قرار می‌دهند.

در یک‌سال اخیر رسانه‌های غربی و عربی عملاً نقش نیروهای پشتیبانی داعش والنصره را در سوریه بازی می‌کنند. این مسأله در نبردهای اخیر حلب به اوج خود رسیده است. با کمال تأسف در سمت دیگر این جبهه، ستاد رسانه‌ای قدرتمندی وجود ندارد تا بتواند برای افکار عمومی جهان و منطقه، این حملات حساب‌شده تبلیغاتی و فریب‌های متعاقب آن را تحلیل و تشریح کند. چند هفته پیش‌تر، نیروهای معروف به دمکراتیک کرد با حمایت آمریکایی‌ها، شهر مهم «منبج» را از چنگ «داعش» درآوردند. همه ناظران مسایل سوریه از این عملیات متحیر شدند؛ چراکه کردها تا چندی پیش از این، حتی به‌قدر حفظ مهم‌ترین شهر کردنشین منطقه، یعنی «کوبانی»، نیرو و مهمات کافی نداشتند، اما حالا بدل به جریانی شده‌اند که داعش را از «منبج» که شهر و پایگاهی بسیار مهم برای این گروه تروریستی است، عقب می‌زنند! چطور چنین چیزی ممکن است؟

معما وقتی حل می‌شود که شما آمار تلفات غیرنظامیان را در لابه‌لای خبرهای فتح منبج پیدا کنید. در این یورش بیش از 450 نفر از کودک و زن و مرد غیرنظامی ساکن این شهر بر اثر بمباران‌های هولناک آمریکایی‌ها که حامی کردهای دموکراتیک بوده‌اند، کشته شدند. این آمار یعنی آن‌قدر بمب بر سر این شهر ریخته‌اند که داعش خودش بگذارد و برود و دیگر نیازی به عملیات خاصی برروی زمین نباشد! اما با کمال تأسف کوچک‌ترین گزارشی در رسانه‌های غربی و عربی درباره این تلفات وحشتناک غیرنظامیان در منبج منتشر نشده است. بدتر از آن در رسانه‌های خودی هم کاری نشد. حالا اگر در حملات ارتش سوریه یا هواپیماهای روسی، یک غیرنظامی کمترین زخمی بردارد، تمام جهان در انبوه بخش‌های خبری هزاران شبکه، صدها بار آن را می‌بینند و هزاران پایگاه خبری آن را مخابره می‌کنند. لازم است در این نبرد نابرابر، مرکزی نیز برای جنگ کثیف رسانه‌ای غرب راه‌اندازی شود.


منبع : قدس آنلاین - کدخبر 414589

31 مرداد 1395





دنبالک ها: قدس 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

دکتر عبدالله؛ رسیدن به سیم آخر!

تاریخ:جمعه 29 مرداد 1395-11:48 ب.ظ


طی هفته گذشته، هم «دکتر عبدالله» و هم «اشرف‌غنی» در سخنرانی‌هایی‌که داشتند، به‌هم تاختند؛ غنی به‌طور تلویحی و دکتر عبدالله بسیار تندوتیز، چنانکه برخی رسانه‌ها از آن با تیتر «رئیس اجرایی دولت افغانستان به سیم آخر زد» استقبال کردند. چندروز از آغاز این کشمکش بی‌سابقه می‌گذرد، اما تنش همچنان ادامه دارد و درحالی‌که تمام مردم به‌شدت نگران تداوم این وضعیت و حتی بالاگرفتن اختلاف هستند، این مسأله بر حوزه اقتصادی کشور نیز با کاهش بلافاصله ارزش افغانی دربرابر دیگر اسمار خارجی تأثیر مستقیم گذاشته است.

در چندروز گذشته علی‌رغم تقاضای علنی عبدالله برای ملاقات، دفتر ریاست جمهوری افغانستان پاسخی به این درخواست نداده و عکس‌العمل دکتر عبدالله نیز جمع‌کردن بزرگان جهادی و قومی طرفدار خود، تهدید به عدم‌عقب‌نشینی در این نوبت، و تأکید بر لزوم برگزاری لویی جرگه برای به قطعیت رساندن و عملی‌کردن توافق‌نامه میان طرفین بوده است؛ توافق‌نامه‌ای‌که دو سال پیش و با وساطت آمریکایی‌ها میان آنها امضا شد و منجر به تشکیل دولت وحدت‌ملی در کابل گردید.

در طول این دو سال، یک‌بار دیگر هم میان این دو چهره کشمکش‌هایی به وجود آمد و کار بالا گرفت، اما در آن موقع هم «جان‌کری» خود را به کابل رساند و پس از چند جلسه مشترک، هردو طرف، خوش و خندان مقابل دوربین‌های خبری آمدند و گفتند همه‌چیز امن و امان است!

این تجربه سبب شده است ناظران مسایل منطقه، چندان تهدیدهای دکتر عبدالله را جدی نگیرند؛ به‌ویژه آنکه او از سوی حزب متبوع خویش، یعنی حزب جمعیت اسلامی و مجاهدانی‌که روزگاری نه‌چندان دور، حامیان اصلی او محسوب می‌شدند نیز زیر فشار شدیدی است. این‌بار هم آمریکایی‌ها چمدان‌ها را بسته و راهی کابل شده‌اند و همه منتظرند تا دوباره دعوا با میانجی‌گری آن‌ها خاتمه یابد، اما به‌نظر می‌رسد تعبیر «به سیم آخر زدن» برای دکتر عبدالله، این‌بار صادق باشد. او و حامیانش که طبق شواهد، خود را برنده انتخابات می‌دیدند، به‌تعبیر خودش کوتاه آمده و قربانی دادند تا افغانستان آرام بماند، اما اینک دریافته‌اند که رقیب به این میزان عقب‌نشینی قانع نیست و هرچه کوتاه می‌آیند، آن‌ها جری‌تر می‌شوند. در همین‌حال عبدالله به‌شدت از سوی متحدانش برای نرمش بیش از حد مورد ملامت و سرزنش قرارگرفته و بخش عمده عمر دولتِ نصف‌ونیمه خود را نیز تمام شده می‌بیند؛ لذا او چیزی برای از دست دادن ندارد و بعید نیست این‌بار واقعاً اوضاع پیچیده‌تر از گذشته شود. اما اگر او بازهم کوتاه بیاید، بی‌آنکه امتیاز مناسبی از رقیب بگیرد، بی‌شک جایگاه خود را به‌ویژه در بین حامیانش متزلزل خواهد کرد.


منبع : قدس - آنلاین - کدخبر 413552

28 مرداد 1395






دنبالک ها: قدس 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

«ارباب رجوع»؛ برده یا ارباب؟!

تاریخ:چهارشنبه 27 مرداد 1395-10:05 ق.ظ


به یک مرکز بهداشتی کودکان زنگ می‌زنم. هدفم پرسیدن تاریخ معاینات دوره‌ای نوزادان و نیز ساعت کار آنان است. بارها تلفن زنگ می‌خورد و کسی پاسخگو نیست. پس از چندین دفعه تلاش، عاقبت خانمی گوشی را برمی‌دارد. با بی‌حوصلگی چند جمله در پاسخ به یکی از پرسشهایم می‌گوید و وقتی من اضافه می‌کنم؛ یک پرسش دیگر هم دارم، او با عصبانیت پاسخ می‌دهد؛ مگه ما اینجا بیکاریم و بدون آنکه اجازه دهد فقط ساعت کار آن‌ها را بپرسم، تلفن را قطع می‌کند.
کل مکالمه و پاسخ‌های او کمتر از یک دقیقه به طول می‌انجامد. حالا مجبورم فاصله 12 کیلومتری خانه‌ام تا آن مرکز را با نوزادی در بغل بروم، در حالی که نمی‌دانم وقتی به آنجا برسم، آیا با درهای بسته آن مجموعه رو به رو می‌شوم یا کسی پاسخگو خواهد بود، فقط و فقط برای آنکه یک کارمند محترم آنجا حوصله نکرده است به قدر پنج ثانیه پاسخ یک ارباب رجوع را در پشت تلفن برای بیان ساعت کارشان بدهد.
چندین دهه است شعار «تکریم ارباب رجوع» ترجیع بند مسؤولان و نیز روابط عمومی‌های تمام مراکز و ادارات دولتی است، اما با کمال تأسف و به تعبیر یک ضرب المثل مردمی؛ «سال به سال، دریغ از پارسال!» وقتی هم کار بیخ پیدا کند و کسی در این خصوص مؤاخذه شود- که معمولاً پیش نمی‌آید و بسیار نادر است- همه آن‌ها قیافه حق به جانبی می‌گیرند و از کمبود حقوق، سختی کار و نبود امکانات و غیره سخن به میان می‌آورند. البته بدیهی است این حکم کلی نیست و در این میان کم نیستند افراد دلسوزی که از تمام وجود برای کمک به مراجعان مایه می‌گذارند، بسیار بیشتر از آنچه وظیفه آن‌هاست.
حرفم در این چند سطر آن است که اگر شعار تکریم ارباب رجوع می‌دهیم، باید راهی هم برای عملی شدن درست آن پیش‌بینی کنیم. به این معنا که ساز و کاری برای کنترل این مهم طراحی شود. به طوری که خاطیان به شکل مناسب و محکم، تنبیه شوند و جزا ببینند و دلسوزان واقعی تا حد ممکن تشویق، معرفی و بدل به الگو شوند.
اگر مدیریت‌های مربوطه فرقی بین این دو گروه قایل نشوند، روشن است که به مرور میل به این تکریم از میان می‌رود. به طور مشخص باید پذیرفت که درصد قابل توجهی از مراجعات مردم به ادارات از راه دور و با یک تماس مؤثر تلفنی یا از طریق فضای مجازی قابل انجام است. اگر چنین شود، انبوهی از هزینه‌ها، ترافیک، رفت و آمدهای بیهوده و حتی در وقت و انرژی کارکنان همان مراکز صرفه جویی می‌شود. اما شما سعی کنید یک بار این مسیر را امتحان کنید! برای همیشه پشیمان خواهید شد. برای مثال وقتی فقط برای اطمینان از ساعت کار همان مرکز بهداشتی که در آغاز گفتم، مجبور به مراجعه شدم، همان خانم پاسخگو به تلفن، با حرارت سرگرم شرح خریدهای جهیزیه خواهرزاده‌اش برای دیگر همکاران بود و دو بار تذکر من که: ببخشید! موجب نشد حرفش را قطع کند و عاقبت هم با عصبانیت گفت: چه خبرته!... بدیهی است شرح خرید آن جهیزیه از کار من ارباب رجوع واجب‌تر بود! آیا کسی، مرکزی، جایی هست که داد مردم را از اینها بستاند تا دست کم طلبکار ما نباشند؟


منبع : قدس آنلاین - کدخبر 413389
27 مرداد 1395




دنبالک ها: قدس 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

پژواک کودتای نافرجام ترکیه در اقلیم کردستان

تاریخ:چهارشنبه 27 مرداد 1395-08:18 ق.ظ


روزنامه «ینی شفق» مدعی شده است که پ.پ.ک و حزب تغییر مشهور به «گوران» با کمک مستقیم واشنگتن و متحدان غربی و عربی‌اش در حال برنامه‌ریزی برای کودتایی تمام‌عیار علیه «مسعود بارزانی» در کردستان عراق هستند. این روزنامه، نشریه رسمی حزب «عدالت و توسعه» یعنی حزب رجب طیب اردوغان است. اکنون سؤال اصلی اینجاست که آیا واقعاً چنین تهدیدی وجود دارد؟ اگر هست چرا غرب در پی چنین کودتایی است و چه نفعی از آن می‌برد؟ و یا مشکل اصلی آنها با بارزانی چیست که به دنبال یک جانشین برای وی هستند؟ و اما پرسش مهم‌تر آن است که حزب عدالت و توسعه چطور از چنین دسیسه‌ای آگاه شده و چرا منادی هشدار برای آن شده است؟ آیا اردوغان از تداوم حاکمیت بارزانی بر اقلیم کردستان نفع ویژه‌ای می‌برد؟

با توجه به تحولات سریعی که پس از کودتای نافرجام در ترکیه و بالا گرفتن نبردها در حومه حلب و آزادی شهر منبج در نزدیکی پایتخت خلافت اسلامی یعنی شهر رقه آن هم به دست نیروهای کردِ طرفدار آمریکا رخ داد، باید پذیرفت که دولتمردان اقلیم کردستان در شرایط بسیار پیچیده‌ای قرار گرفته و باید به‌سرعت تصمیمات تعیین‌کننده‌ای بگیرند؛ تصمیماتی که در هر صورت بخشی از متحدان دیروز آنان را در مقابلشان قرار خواهد داد.

طی چند سال گذشته و همزمان با شدت‌گرفتن رویارویی نیروهای درگیر در سوریه و عراق، اقلیم کردستان به‌نوعی به یک جزیره ثبات در وسط یک آتش فراگیر تبدیل شده است. در تمام این مدت، نخستین هدف بارزانی حفظ این آرامش و امنیت و طبیعتاً ادامه حیات دولت متبوعش بوده است. تا قبل از کودتا او روابط گرمی با آنکارا داشت و بر اساس این ارتباط، تا حد توان، فعالیت‌های پ.پ.ک را در منطقه اقلیم محدود کرده بود.

در عوض، ترک‌ها نیز حمایت جانانه‌ای از حکومت اقلیم در کشمکش‌های دیپلماتیک مقابل بغداد می‌کردند. این روابط تا امروز مورد حمایت غرب و متحدان عربی آنها در منطقه بود. اما اکنون و با چرخش اردوغان به سمت شرق، کاخ سفید به‌سرعت درصدد ایجاد اهرم‌هایی تازه برای شروع بازی جدید ترکیه در مقابل آمریکاست. یکی از بهترینِ این اهرم‌ها، پ.پ.ک است و مهم‌ترین عقبه‌ای که قادر است این حزب را تقویت نموده و مزاحمت بیشتری برای اردوغان ایجاد کند، منطقه اقلیم کردستان است. اما آیا بارزانی حاضر است برای نیل کاخ سفید و متحدانش به اهداف کوتاه‌مدت منطقه‌ای‌شان، آینده حزب و سرزمین و مردمش را فدا کند؟ شاید خبردادن از چنین کودتایی هنوز زود و به‌نوعی زیاده‌روی باشد. اما باید پذیرفت که در پی بالا گرفتن رقابت میان قدرت‌های منطقه‌ای، پس از کودتای ترکیه، حکومت بارزانی بیشتر از هر زمان دیگری دچار مخاطرات غیرقابل پیش‌بینی و پیچیده‌ای خواهد شد.


منبع : قدس آنلاین - کدخبر 412862

26 مرداد 1395






دنبالک ها: قدس 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

برنده دیدار اردوغان و پوتین کیست؟

تاریخ:شنبه 23 مرداد 1395-11:52 ب.ظ


اردوغان در اولین سفر خارجی‌اش پس از کودتای نافرجام به مسکو رفته است. او پیش از سفر در گفت‌و‌گو با خبرنگاران، از پوتین با نام کوچکش یاد کرده و او را دوست ترکیه خوانده است. در مسکو نیز رئیس‌جمهور روسیه تلویحاً آمادگی خود را برای فراموش‌کردن تمام درگیری‌های 8 ماه اخیر میان 2 کشور اعلام کرد؛ آنجا که اردوغان را دوست خود نامید و همزمان دستور لغو بخشی از تحریم‌ها علیه آنکارا را صادر کرد. نکته مسلم این است که اردوغان برای ترمیم روابط خود با مسکو، پا را از عموم عرف‌های دیپلماتیک فراتر نهاد و به هر حربه‌ای متوسل شد تا از روس‌های عصبانی دلجویی کند، تا آنجا که حتی روزنامه «حریت» مدعی شد او در نامه‌ای مفصل به پوتین به زبان روسی، بار دیگر از وی عذرخواهی کرده است.
اینکه آنکارا چرا در این برهه و با این عطش درصدد ترمیم روابط خود با کرملین است، برای کارشناسان مسایل ترکیه قابل درک است. زیرا اردوغان پس از کودتا احساس می‌کند که تمام متحدان پیشین، عملاً و در پشت پرده، قصد حذف او از صحنه را داشته‌اند. روشن است که در این زمان حساس که او به بهانه کودتا دست به پاکسازی‌های گسترده‌ای در کل کشور زده، نیازمند یک متحد نیرومند خارجی است که بتواند در عرصه‌های بین‌المللی به آن تکیه کند. از این نظر کرملین گزینه مناسبی است تا در برابر اروپا و آمریکا و فشارهای بعدی آنها بر آنکارا، حامی آقای اردوغان باشد. اما در اینجا سؤالی پیش می‌آید که پوتین در ازای این همراهی ارزشمند در این بزنگاه تاریخی، از اردوغان چه خواهد خواست و آیا اردوغان به درخواست‌های مسکو تن خواهد داد؟ و اگر چنین شود، تأثیر این توافق جدید و تاریخی بر تحولات منطقه بویژه بر نبردهای جاری در سوریه چه خواهد بود؟ این 2 در حالی با هم ملاقات کرده‌اند که نبردهای بسیار سنگینی از چند روز پیش در حومه حلب جریان دارد؛ نبردهایی که عمده کارشناسان مسایل سوریه آن را لااقل برای بخشی از تروریست‌ها که مشخصاً ترکیه و قطر حامی آنها به شمار می‌روند یعنی جبهه النصره، نبرد مرگ و زندگی می‌دانند. نیروی هوایی روسیه در این حملات شرکت مؤثر و فعالی داشته و دارد. همزمان، مرز ترکیه به روی تروریست‌ها باز است و آنها تدارکات اصلی خود را از آنجا تأمین می‌کنند. آیا ممکن است یکی از شروط کرملین برای برقراری مجدد روابط با ترکیه، پایان‌گرفتن حمایت اردوغان از تروریست‌ها در سوریه باشد؟ و آیا اردوغان به این درخواست پاسخ مثبت خواهد داد؟ در این صورت او میان پوتین و متحدان ثروتمند شیخ‌نشین خود نظیر قطر، کدام‌یک را انتخاب خواهد کرد؟ آیا اردوغان برای فریب‌دادن روس‌ها به مسکو رفته است؟ و آیا موفق به این کار خواهد شد؟


منبع : قدس آنلاین - کدخبر 411187
21 مرداد 1395




دنبالک ها: قدس 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

بلای تازه‌ای که برخی بانک‌ها بر سر مردم می‌آورند

تاریخ:پنجشنبه 21 مرداد 1395-12:43 ق.ظ


«77 درصد تسهیلات قرض الحسنه چهار بانک در سال 94 به کارکنانشان اعطا شد.» این خبر عجیب و تأسفبار چند روزی است که در رسانه‌های گوناگون کشور با سندهای مربوطه منتشر شده است. البته خوب است بدانید اینکه در خبر آمده «چهار بانک» به معنی آن نسبت که وضعیت در دیگر بانک‌ها فرق دارد، بلکه منبع خبر به اسناد بانک‌های دیگر دسترسی نداشته و بعید نیست در آن بانک‌های باقی مانده- بنا به تجربه- حتی اوضاع بدتر باشد.

نمی‌دانم گذارتان تاکنون برای گرفتن وام‌هایی معمولی و جزیی به بانکی افتاده است یا نه و نمی‌دانم سختگیری‌های حیرت‌آور آن‌ها را دیده‌اید، یا نه؟ این‌ها را بگذارید کنار تبلیغات بی‌پایان- همین بانک‌ها در رسانه‌های گروهی مبنی بر تشویق مردم برای سپرده گذاری قرض الحسنه و نویددادن به ملت که کارتان اجر معنوی دارد و خداپسندانه است و غیره. این‌ها با این شعارها و با تحریک احساسات انسانی و دینی مردم، پول آن‌ها را می‌گیرند و بعد نزدیک به هشتاد درصد آن را به کارمندان خودشان وام می‌دهند. کسی می‌داند دقیقاً اسم این کار چیست؟ آیا این فریب دادن خلق و به عبارت دقیق‌تر «خیانت در امانت» نیست؟

باور کنید چنین خبر شرم‌آوری در هر کشوری می‌توانست موجب شود تا نظام بانکی آنجا زیر و رو شود و پای بسیاری از عوامل این دزدی آشکار به دادگاه کشیده شود و اما حیرتا که با وجود گذشت چندین روز از انتشار این افتضاح، هنوز هیچ کس نسبت به آن واکنشی نشان نداده و مردم حیران مانده‌اند که با این وصف دیگر چرا باید پولشان را در حساب‌های قرض الحسنه نگهداری کنند؟ از طرف دیگر برای هر مخاطبی این پرسش پیش می‌آید که نهادهای نظارتی در این میان کجای ماجرا هستند؟ چطور مدیران این بانک‌ها توانسته‌اند چنین دستبردی به اموال مردم بزنند؟ آیا این کار آنان قانونی بوده است؟ اگر پاسخ مثبت است، چرا طی این همه سال کسی درصدد رفع و رجوع چنین نقص و حفره وحشتناکی که در قوانین بانکی ما وجود دارد، برنیامده است؟

هر چقدر سعی می‌کنم لحن نوشته‌ام رسمی و محترمانه باشد، نمی‌توانم خودم را کنترل کنم. واقعاً در این سرزمین چه خبر است؟ با تبلیغاتی که به طور رسمی دروغ و فریبکاری است، با وعده اجر معنوی، پول مردم را بگیری و بعد به جای دادن وام به نیازمندان واقعی، آنان را با هزار و یک درخواست ضامن و مدرک و سند و غیره سرگردان و آخر هم بگویی؛ اعتبار نداریم و در همان حال پولی را که مردم برای این کار نزد تو امانت گذاشته‌اند، بدهی به کارمندان نورچشمی خودت... این‌ها کی هستند؟ چرا مدعی العموم جدای از کنسرت‌ها، سراغ این‌ها را نمی‌گیرد؟


منبع : قدس آنلاین - کدخبر 410667

20 مرداد 1395





دنبالک ها: قدس 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

تله آمریکایی برای کردهای سوریه

تاریخ:پنجشنبه 21 مرداد 1395-12:23 ق.ظ

شک ندارم عموم کارشناسان مسایل خاورمیانه در این نکته متفق‌القول باشند که مسایلی که طی چند سال اخیر گریبانگیر سوریه شده است، اگر نگوییم پیچیده‌ترین، بی‌تردید یکی از عجیب و غریب‌ترین حوادثی است که در طی تاریخِ خاورمیانه این بخش از جهان دچار آن شده است. بویژه در یک سال اخیر روند تحولات جاری در این کشور شتاب حیرت‌آوری به خود گرفته و انبوهی از قدرت‌های خارجی در آنجا سرگرم همکاری، تبانی یا نبرد و جنگ نیابتی با یکدیگرند. این جنگ و رقابت پنهان لزوماً میان دشمنان و رقبای شناخته‌شده منطقه‌ای و بین‌المللی نیست. پیچیدگی فوق‌العاده آنچه در سوریه می‌گذرد آن است که حتی بسیاری از ممالک به‌ظاهر دوست و متحد در آنجا با یکدیگر سرگرم تصفیه حساب و گروکشی هستند. به‌طور مثال می‌توان از عربستان و آمریکا نام برد یا عربستان و قطر و یا حتی کشورهای به‌ظاهر حاشیه‌ای‌تر؛ مثلاً رقابت پنهان ریاض با اردنی‌ها که زد و خوردهای اخیر 2 حزب روسیه از عمق آن پرده برداشت!

در این میان حلقه‎ها و گروه‌ها و قدرت‌های محلی و حاضر در صحنه جنگ همواره ممکن است از سوی این قدرت‌های خارجی مورد سوءاستفاده قرار گیرند و به ابزاری برای رسیدن آنها به اهدافشان در خاک سوریه تبدیل شوند. یکی از این گروه‌های منطقه‌ای و بومی که تا پیش از این چندان نامی از آن شنیده نمی‌شد و در معادلات نبرد به حساب نمی‌آمد، کردهای سوریه هستند. در جریان حمله داعش به کوبانی که مهم‌ترین شهر کردنشین سوریه محسوب می‌شود، کردهای این کشور در آستانه حذف کامل از صحنه رقابت‌ها بودند. در آن روزهای سخت بسیاری از قدرت‌هایی که امروز حامی اصلی کردها به حساب می‌آیند، منتظر سقوط کوبانی بودند و به عجز و لابه‌های نمایندگان کرد برای کمک فوری اهمیتی نمی‌دادند. داعش در آستانه یک نسل‌کشی کامل بود و اگر کوبانی را اشغال می‌کرد، فجایع سنجار و آنچه بر سر ایزدی‌های عراق آمد در اینجا هم تکرار می‌شد. در آن روزها اتفاقاً کسانی به فریاد کردهای سوریه رسیدند که امروز فرماندهان کرد سوری، آنان را به کلی از یاد برده‌اند؛ یعنی بشار اسد، ارتش سوریه و جمهوری اسلامی ایران.

هدف از تمام آنچه گفته شد، یادآوری وضعیت دیروز و امروز کردهای سوریه بود. آنها اکنون با کمک مستقیم آمریکایی‌ها به قدرتی تعیین‌کننده در میدان سوریه تبدیل شده‌اند. شنبه گذشته رزمندگان آنها شهر کردنشین منج که مسیر اصلی تدارکات داعش از رقه به ترکیه بود را تصرف کردند. آمریکایی‌ها عملاً وارد حمایت تمام و کمال از کردهای سوریه شده‌اند و همین باید زنگ خطری برای سران کردها در سوریه باشد. آنها باید دریابند که این حمایت‌ها رایگان نخواهد بود و فردا مجبورند با اشاره حامی امروز خود، با هر آنکه آنها دستور دهند، وارد نبرد شوند. سران کردها در سوریه باید متوجه تله‌ای که اندک‌اندک به سمت آنها هل داده می‌شود، باشند.


منبع : قدس آنلاین - کدخبر 410282
19 مرداد 1395





دنبالک ها: قدس 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

مسأله حل نشده «کاروان‌های عروس»

تاریخ:دوشنبه 18 مرداد 1395-12:13 ب.ظ


وقتی زندگی شما با بارانی از نفرین توده‌های مردم آغاز شود، به نظرتان چه سرانجامی خواهد یافت؟ برخی رفتارهای گروه‌هایی از شهروندان چنان عجیب و البته تأسف آور است که واقعاً هر بیننده‌ای را به فکر وا می‌دارد؟ یک انسان تا چه درجه‌ای از بی اعتنایی به همنوع، همشهری و هم وطن خویش باید رسیده باشد که با وجود اطلاع از زشتی رفتارش در قبال اجتماعی که خود عضوی از آن است، باز هم با شور و هیجان و افتخار، آن رفتار را تکرار کند!

شاید تاکنون بارها در رسانه‌ها پیرامون مطلب مورد اشاره این یادداشت، خبر و گزارش و هشدار خوانده باشید. حتی چند فیلم سینمایی با همین موضوع ساختند تا بلکه جماعتی با این قبیل رفتارها را شیرفهم کنند که خجالت بکش دوست عزیز! این رفتار، انسانی نیست، اما هیهات و دریغ!

باری حرف از رسم دیرین عروس کشان و رسم زشت و رفتار زننده پیامد آن در سال‌های اخیر، یعنی بستن خیابان و حتی اتوبان و راه عبور و مرور مردم به بهانه شاد بودن خودمان است.

یک ماشین با چند دسته گل که به آن چسبانده‌اند، می‌افتد جلو و یک قبیله با انواع وسیله نقلیه به دنبالش. در این میان تنها چیزی که اهمیتی ندارد، کار و بار، وقت و زندگی بقیه مردم است که پشت ترافیک ساختگی و سنگین این قبیله و کاروان پرسر و صدای آن‌ها گیر افتاده‌اند. واقعاً آن‌ها که چنین بلایی بر سر مردم، آن هم در نخستین شب زندگی مشترک خود می‌آورند، چه تصوری از حال سرنشینان خودروهای پشت سر خود دارند؟ آیا فکر می‌کنند آن‌ها این کار چندش آور ایشان را تحسین می‌کنند یا از ته دل بر بانیان آن نفرین می‌فرستند؟ چرا سنگ و خشت بنای اولیه زندگی خود را بر روی ناراحتی، عصبانیت و خشم مردم می‌گذارید؟ چرا شادی شما همیشه در گرو آزار دادن دیگران است؟

در عصری زندگی می‌کنیم که رسانه‌ها بر تمام شؤون حیات ما سیطره دارند و همین رسانه‌ها بارها و بارها از مصیبت‌های این کاروان‌ها گفته و نوشته‌اند. گفتم که حتی چند فیلم سینمایی هم ساخته‌اند و... بنابراین  وقتی کاروانی از این دست می‌بینم، شک ندارم که همه رانندگان و سرنشینان خودروهای همراه و نیز شخص عروس و داماد، از زشتی کاری که مرتکب می‌شوند، آگاهند. اما حیرت آور است که چطور باز هم دست برنمی‌دارند.

البته تردید نکنید که این رفتارهای خجالت آور که تجاوز آشکار به حقوق دیگران است و خلاف عرف و شرع و قانون و اخلاق ما، نسبت به گذشته‌های نه چندان دور، باز هم انصافاً بسیار کاهش یافته، اما این‌ها که با وجود تمام این تبلیغات و دانسته‌ها و حواشی رسانه‌ها باز هم می‌ریزند وسط خیابان و راه را بند می‌آورند، براستی چطور آدم‌هایی هستند؟


منبع : قدس آنلاین - کدخبر 409881
18 مرداد 1395




دنبالک ها: قدس 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

نقش اقلیم کردستان در نبرد سرنوشت ساز «موصل»

تاریخ:دوشنبه 18 مرداد 1395-09:21 ق.ظ



«داعش هیچ دین و مذهبی ندارد...» این را «مسعود بارزانی» رئیس اقلیم کردستان عراق گفته و در ادامه ضمن یادآوری جنایتهای داعش علیه اقلیت کردهای ایزدی، یادآور شده است که در عملیات آزادسازی منطقه «سنجار» 500 تن از کردها شهید شده‌اند. بارزانی گفت؛ دشمن سعی دارد بر تمام کردستان حاکم شود اما پیشمرگه‌ها مانع می‌شوند.
در همین حال اوضاع در بغداد هم از نظر سیاسی و هم اخباری که به میادین نبرد مربوط می‌شود، متلاطم است. در مهمترین این خبرها، مقامات بسیج مردمی اعلام کرده‌اند نیروهایشان آماده یورش به «موصل» هستند. بی‌تردید نبرد موصل برای تروریستها در عراق نبرد مرگ و زندگی است. جنگ در الرمادی و فلوجه به آنان این درس را داد که عراقیها مصممند آنها را از این کشور بیرون بریزند و البته توانایی این کار را نیز دارند. داعش در عراق کاری بمراتب سخت‌تر از سوریه دارد. به همین جهت برخی شیوخ منطقه در هفته‌های گذشته واسطه شده‌اند تا شاید تروریستها بپذیرند بدون خونریزی موصول را به سمت رقه در سوریه ترک کنند.
آنها در رقه شانس بقای بیشتری دارند و این پیشنهاد بی‌گمان پیشنهاد سخاوتمندانه‌ای است. اما اگر آنها نپذیرند نبرد سخت، خونین و نهایی برای هر دو طرف، آغاز می‌شود.
اگر جنگ بزرگی برای آزادی موصل دربگیرد، یکی از اضلاع بسیار تعیین کننده در آن، همانا اقلیم کردستان خواهد بود. مسعود بارزانی علیرغم آنکه بسیار علیه داعش موضع رسمی گرفته و در مواردی با آنان وارد نبرد شده است، اما تقریباً تمام درگیری‌های میدانی زمانی رخ داده که داعش به حدود اقلیم کردستان تعرض کرده و البته در مواردی، بویژه در آغاز ظهور داعش، این تعرضها بسیار جدی بود و تا حومه اربیل هم رسید و در آنزمان همه فقط عقب‌نشینی می‌کردند و عاقبت با کمک کشورهای همسایه پیشمرگه‌ها توانستند مدتی جلوی پیشروی داعش را گرفته و خود را بازسازی و حاکمیتشان را بر مناطق پیشین احیا کنند. جز آن عملاً در تمام این سالها بارزانی به نوعی همزیستی مسالمت‌آمیز با داعش تن داده بود. علت هم روشن بود. اول آنکه او پول، سرباز و سلاح کافی برای نبردی که ارتش چندین دولت هم توان پیروزی در آن را نداشته و ندارند، نداشت. دوم آنکه از سوی برخی کشورها نظیر ترکیه، عربستان و حتی اسراییل تحت فشار بود تا وارد جنگ تمام عیار با داعش نشود. دقیقاً به همین دلایل ممکن است بارزانی در نبرد موصل حفر و تبلیغات زیادی وسط بیاورد و اما در عمل یک تماشاچی باقی بماند. او به سربازانش برای وزن کشی مقابل بغداد پس از تسخیر موصل و حتی برای حفظ موازنه با رقیبانش در همان کردستان، بیشتر از نبرد با داعش نیاز دارد. اما چنین رفتاری جایگاه متزلزل او را ضعیف و بی‌اعتبارتر خواهد ساخت، نبرد موصل نه تنها برای داعش که برای خیلیها از جمله مسعود بارزانی نیز می‌تواند یک نبرد سرنوشت ساز باشد.


منبع : قدس آنلاین - کدخبر 409576
17 مرداد 1395




دنبالک ها: قدس 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

ذخایر دولت ما!

تاریخ:شنبه 16 مرداد 1395-01:00 ب.ظ


«صفدرحسینی یکی از ذخایر نظام و امانت‌دار بزرگ کشور است!» باور کردنی نیست، اما با کمال تأسف این جملات را سخنگوی دولت درباره چهره‌ای گفته است که برملا شدن فیش حقوقی او، آه از نهاد میلیون‌ها ایرانی برآورد. بعد هم به عنوان متخلف رفتارش تقبیح شد و حتی گفته شد بخشی از حقوق‌های دریافتی ایشان به خزانه بیت‌المال بازگردانده شده است. حالا چطور چنین فردی از نگاه دولتمردان ما یک الگو، ذخیره و امانت‌دار بزرگ است؟

شاید بسیاری از مردم با افشا شدن حقوق نجومی گروهی از مدیران و دولتمردان کشور، متوجه عمق فاجعه نشدند و در دل خویش آن را تا حدی نیز ناشی از زد و خوردهای جناحی تصور کردند. اما گمان می‌کنم، حالا و پس از این اظهارنظر، ملت متوجه عمق فاجعه شده است. حالا مردمی که کمرشان زیر بار رکود شکسته است و با حقوق اطراف یک میلیون تومان و هزار و یک نوع هزینه و قسط و اجاره و غیره باز هم حاضرند جان فدای انقلاب اسلامی و آرمان‌های آن کنند، دریافته‌اند که از نظر دولتمردان ما و از چشم و نگاه آنان، چه کسانی امانت‌دار و ذخایر بزرگ نظام و کشور به شمار می‌روند!

واقعاً این اظهارنظر آقای نوبخت مرا وحشت‌زده کرد. ناگهان احساس کردم تا عمق قلب و جانم از درد می‌سوزد. مثل وقتی که تیر و ترکشی خورده‌ای و خون تمام لباس تنت را سرخ کرده و اما خودت حیرانی که نکند این خون دیگری است. اما ناگهان عصب‌ها به کار می‌افتند و درد را یکجا حس می‌کنی و از اعماق وجودت زجر می‌کشی و تازه می‌فهمی چه بلایی سرت آمده و تو در چه خیالی بوده‌ای... وقت شنیدن سخنان جناب آقای نوبخت درباره آقای صفدر حسینی، دقیقاً چنین حالی داشتم. به قول ما عوام الناس؛ چی فکر می‌کردیم و چی شد؟

شاید بسیاری از کنار این گفته‌های سخنگو عبور کنند و آن را جدی نگیرند، اما گاهی دیده‌اید در یک رویارویی، در یک دادگاه، در یک گفت‌و‌گوی معمولی و... یکی از طرفین ناخواسته یا خواسته، سخنی بر لب می‌آورد که ناگهان شما را متوجه عمق فاجعه و اساس ماجرا می‌کند و در آن لحظه نزد وجدان خودتان شرمنده و حیران می‌شوید. آیا ترجمه این جمله این نمی‌شود که؛ ما حاضریم هر آنچه هست و نیست را در پای یک نفر، بله فقط یک نفر (البته اگر طرف ما باشد!) قربانی کنیم.

حتی اگر آن یک نفر دست در جیب مردم کرده باشد. حتی اگر آن یک نفر نماد یکی از زشت‌ترین و نابهنجارترین رفتارها باشد. رفتاری خلاف تمام شعارها و آرمان‌ها و باورهای ما و خلاف تمام ادعاهای خود ما و خلاف تمام خواسته‌های مردم و... اما باز هم آن یک نفر از ذخایر نظام و امانت‌دار بزرگ کشور... کدام کشور آقای نوبخت؟


منبع : قدس آنلاین - کدخبر 409019

16 مرداد 1395






دنبالک ها: قدس 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

​ترکیه و ادامه ماجراجویی‌های منطقه‌ای

تاریخ:شنبه 16 مرداد 1395-12:55 ب.ظ


«غرب از تروریست‌ها حمایت می‌کند». این را اردوغان گفته و ضمن آن مدعی شده که سناریوی کودتا در خارج از ترکیه نوشته شده است. او چند روز پیشتر هم در اظهار نظری مهم، تلویحاً از بشار اسد رئیس‌جمهور سوریه به خاطر محکومیت کودتا قدردانی کرده و در مقابل، ‌شدیداً به ریاض حمله کرده و گفت که عربستان از پشت به ما خنجر زد. بسیاری از ناظران و تحلیلگران مسایل منطقه تصور می‌کنند اتخاذ این مواضع به معنای تصحیح ریشه‌ای سیاست خارجی ترکیه است. شاید آنها در مواردی درست بگویند اما به گمان این قلم اردوغان در قبال سوریه تغییر رویه چندانی نخواهد داد. آنچه اندکی تغییر خواهد کرد، مناسبات او با آمریکا و متحدان اروپایی آن  خواهد بود. در این مسیر، بی‌تردید ترکیه تا حدی به سمت مسکو خواهد چرخید اما همچنان سعی خواهد کرد که به عنوان یک بازیگر منطقه‌ای قدرتمند بویژه در میدان سوریه حضور خود را حفظ کند. شواهد این سیاست‌گذاری از هم‌اکنون و با وجود مواضع جدید اردوغان و گرفتاری او در امور پس از کودتا، مشهود است.

در چند روز گذشته ارتش سوریه محاصره حلب را کامل کرد. در کنار مزدوران ارتش آزاد، نیروهای جبهه النصره مهم‌ترین تروریستهای حاضر در حلب بودند؛ آدمکشانی که مستقیماًَ توسط ترکیه و قطر حمایت می‌شوند. بخشی از تضاد منافع عربستان با اردوغان نیز در همین بخش بود که سعودی‎ها از داعش حمایت می‌کردند و آنکارا با دریافت پول‌های کلان از دوحه، حامی النصره بود. در چند روز گذشته معارضان سوری عملیاتی که خود آن را «حماسه بزرگ حلب» نام‌گذاری کرده‌اند، برای شکستن این محاصره به راه انداخته و حملات بسیار شدیدی را علیه ارتش سوریه انجام داده‌اند. اما عمده این حملات توسط النصره سامان داده شده و بویژه نیروهای تازه‌نفس آنها از ادلب عازم حلب شده‌اند.

حالا منابع مطلع حقیقت تأسفباری را افشا کرده‌اند. آنها می‌گویند به‎تازگی و همزمان با سفر وزیر خارجه قطر به آنکارا که اولین دیدار یک مسؤول خارجی از ترکیه پس از کودتا بود، نشستی در این شهر برگزار شد که به جز کردها تمامی گروه‌های مسلح شمال سوریه در آن حضور داشتند. در این نشست بر شکست فوری و حتی محاصره حلب تأکید شده است. جای تأسف بسیار است که اردوغان از آنچه بر سرش آمده درس نگرفته و گمان می‌کند با پشتوانه دلارهای نفتی کشور کوچکی چون قطر، قادر خواهد بود در آنِ واحد هم به آمریکا و غرب پشت کند و هم روسیه و ایران را بازی دهد. همین روزها او عازم مسکو می‌شود و احتمالاً در کرملین به او تذکر داده خواهد شد تا دست از این بازی 2 جانبه بردارد. نظر به اوضاع منطقه، زمان مناسبی است که تهران نیز عاقبت این ماجراجویی‌های اردوغان را بار دیگر به وی گوشزد کند.


منبع : قدس آنلاین - کدخبر 408413

14 مرداد 1395






دنبالک ها: قدس 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

جنگ روانی؛ جبهه تازه در فضای مجازی

تاریخ:شنبه 16 مرداد 1395-12:48 ب.ظ


در یکی دو هفته گذشته انبوهی از موضع‌گیری‌های مقام‌های ارتشی کشور را که گاه، بیش از حد لزوم همراه با عصبانیت بود، نسبت به چند جمله از صحبت‌های یک سخنران شاهد بودیم. دوشنبه گذشته، اگر چه دید، اما آن سخنران محترم آمد و به طور رسمی عذرخواهی کرد و گفت؛ سخنانش تقطیع و گزینشی پخش شده‌اند. در این مجال قصد داوری درباره آنچه آن آقا گفته و مواضع امرای دلسوز ارتش در برابر آن را ندارم. هدفم کمی حاشیه نگاری بر این نوع طرح موضوع‌های ناگهانی و برخورد انفعالی مسؤولان در برابر آن است.

6 سال قبل در یک سلسله سخنرانی، مباحثی مطرح شده است. حالا یک گروه که علاقه زیادی به تاریخ ایران باستان و سلسله‌های پادشاهی آن دوران دارد، یا یک گروه با رویکردی دیگر، می‌آید با اهدافی که خداوند از آن آگاه است، چند ثانیه از آن صحبت‌های 6 سال قبل را با نوشته‌ای که هوشیارانه و حساب شده، عده‌ای از مردم عادی را در فضای مجازی هدف گرفته، منتشر می‌کند.

اما مثل همیشه که در فضای مجازی، عده‌ای آدم فعال هستند که کمتر حوصله فکر کردن دارند و اتفاقاً زود هم می‌شود به همین دلیل آن‌ها را به ابزار بدل کرد، این فیلم و نوشته توسط آن‌ها با افزایش هیجان و چهل کلاغ شدن، دست به دست می‌شود. بی‌آنکه ثانیه‌ای فکر کنند چرا چنین چیزی از اساس تولید شده؟ چه کسی آن را آماده کرده؟ هدفش از تولید آن چه بوده؟ آیا براستی آنچه تدوین شده، مستند و دقیق است؟ فایده پخش آن حتی در صورت صحت چیست؟ آیا نفع آن بیشتر است یا ضررش؟ و...

با کمال تأسف بیشتر آنها که عامل پخش این خزعبلات هدف‌دار و بی‌هدف در فضای مجازی هستند، هرگز قبل از کپی کردن پیام‌ها، حوصله این پرسش و پاسخ‌ها را نزد وجدان خویش ندارند. بگذریم.

تا اکنون باید حد فضای مجازی و اعتبار آن را برای همه، بویژه مسؤولان ما و از جمله امرای ارتش معلوم شده باشد. حیرتا که نظامیان ما که در بحث جنگ روانی نیز باید خبره و استاد مردم باشند، بسادگی دراین تله گرفتار می‌شوند. پیغام و پیغام کشی، نامه نگاری و حتی طرح شکایت و رفتاری که به جای حل مشکل، دامنه آن را وسیع‌تر می‌کند. این دقیقاً نهایت همان چیزی بوده که سازندگان آن کلیپ دنبالش بودند. آن‌ها حالا دریافته‌اند چنانچه لازم باشد، بسادگی می‌توانند با طرح‌های مشابه و تحریک احساسات آن‌ها که کمتر فکر می‌کنند در فضای مجازی، هر جریان و مرکز و سازمانی را در این کشور بشورانند. به باور من جناب سخنران هم با روزه سکوتش به این سوءاستفاده دشمنان کمک کرد. یعنی هر کسی که به خیالش و با گمان حفظ آبروی دلاورمردان ارتشی در این آتش دمید، در میدان آن‌ها بازی کرد، چنین غایله‌هایی را بسیار ساده‌تر می‌توان فرونشاند به شرط آنکه در تله هیجانی سازندگانش گرفتار نشویم.


منبع : قدس آنلاین - کدخبر 408031

13 مرداد 1395





دنبالک ها: قدس 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

عربستان، یمن و حواشی تازه

تاریخ:شنبه 16 مرداد 1395-10:02 ق.ظ


در حالی که از حکومت نمایشی منصور هادی حتی در خارج از یمن و در کشورهایی که حامی اصلی او به شمار می‌روند، دیگر خبر چندانی نیست، در صنعا جنبش «انصارالله» و «حزب کنگره مردمی یمن» با امضای توافقنامه‌ای تاریخی، یک شورای عالی سیاسی برای اداره امور کشور بر اساس قانون اساسی تشکیل دادند. در میدان نبرد هم آنها با شلیک یک موشک بالستیک دیگر به سمت نجران، صدمات غیرقابل جبرانی به سعودی‌ها وارد آوردند. طی چند ماه گذشته، ریاض آشکارا در یمن دچار سردرگمی شده است. متحدان نمایشی آل‌سعود در این تجاوز، با وجود دریافت پول‌های کلان، تنها حمایت لفظی خود را از ریاض اعلام کرده و نیرویی برای نبرد و همراهی با عربستان اعزام نکردند.

برخی متحدان دیگر سعودی‌ها که ‌ظاهراً با آنان در این مقوله همراهی کامل داشتند، نظیر ماجرای سوریه و عراق، در عمل وارد میدان یمن شدند تا از بازیگران مورد نظر خود حمایت کنند. اتفاقاً ورود این کشورها به یمن سبب شد اگرچه در جنایت علیه مردم یمن و نبرد با انصارالله و ارتش یمن با آل سعود همراه گردند اما به‏تدریج به رقیبی برای عربستان در آنجا بدل شده و حتی در مواردی با ریاض دچار تضاد منافع گشته و درگیری‌های شدیدی را میان خود باعث شوند. قطر و ترکیه در همراهی با عربستان در یمن، کمابیش چنین نقشی داشتند؛ به‌طوری که ریاض در ادامه تمام تلاش خود را به کار بست تا دست آنها را از منطقه کوتاه و نیروهای مورد حمایت آنان را تار و مار کند. این در حالی بود که در آغاز ایجاد ائتلاف، آل‌سعود خود با تلاش و صرف هزینه‌های بسیار این کشورها را راضی به همراهی با خویش کرده بود.

کشور دیگری که متحد تمام عیار آل‌سعود در این نبرد بود اما اکنون او هم به دردسری در یمن برای ریاض بدل شده، امارات متحده عربی است. اماراتی‌ها تعداد زیادی نیرو به منطقه فرستادند اما از ابتدا در بخش دیپلماسی دچار اختلافاتی با آل‌سعود شدند. آنها حامی اصلی نخست‌وزیر خودخوانده یمن بودند و سعودی‌ها حامی اصلی منصور هادی، رئیس‌جمهور مستعفی. اختلافات بالا گرفت و هادی نخست وزیر را عزل کرد. در میدان نبرد هم برخورد چند موشک به مقر اماراتی‌ها، تلفات سختی بر آنها وارد کرد. کمی بعد آنها نیز عملاً عقب نشستند. حالا سعودی‌ها مانده بودند و چند گردان نیروهای مزدور کلمبیایی و سودانی و تمام. در این وضعیت همه امید آنها به ایجاد اختلاف میان انصارالله و حزب کنگره مردمی یمن در اداره کشور بود. برای رسیدن به این هدف شیطنت‌هایی نیز کردند و حالا با امضای این توافقنامه آخرین تیر آنها نیز به سنگ خورده است. اکنون باید دید در حالی که حالا یمنی‌ها آل‌سعود را رها نکرده و هر از گاهی به اهدافی در خاک عربستان حمله می‌کنند، سعودی‌ها که از هر راهی برای پایان آبرومندانه این تجاوز بی‌معنا بهره می‌برند، در گام بعدی چه سیاستی را در پیش خواهند گرفت.


منبع : قدس آتلاین - کدخبر 407630

12 مرداد 1395






دنبالک ها: قدس 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

رنج نامه سیستان

تاریخ:دوشنبه 11 مرداد 1395-05:41 ب.ظ


تصاویری که این روزها از سیستان در رسانه‌های جمعی و فضای مجازی دست به دست می‌شود، به اندازه عکس‌های صحنه‌های پس از قتل عام‌ها و حملات انتحاری غمبار و جگرخراشند. با این تفاوت که اینجا به ظاهر ذرات شن قاتلان جان و مال این مردمند. تصورش را بکنید؛ مدفون شدن بیش از 400 روستا زیر شن، دهکده‌هایی که در آن‌ها گرد مرگ پاشیده‌اند و مردی که خانه‌های آبا و اجدادی خویش را از سر ناچاری، بی صاحب رها کرده‌اند و خدا می‌داند در کجای این سرزمین آواره شده‌اند هر چه هست، مدت‌ها بود مجموعه عکس‌هایی تا این حد اشک را درنیاورده بود.

من دکترای جغرافیای طبیعی و انسانی نیستم. از طرح‌های آمایش زمین و آبخیزداری و نگهداری مراتع و مانند آن چیزی نمی‌دانم، اما خیلی خوب این را می‌فهمم که یک جای کار ایراد دارد. خیلی خوب این را می‌فهمم که این روند به پایانی هولناک و سرانجامی تاریک ختم می‌شود. خوب می‌فهمم که هر چه زودتر باید کاری کرد و... با کمال تأسف خوب می‌فهمم بیشتر آن‌ها که باید کاری بکنند سرگرم دعواهای زورگیری خویشند و در پناه فیش‌های فربه حقوقی و باد خنک کولرهای گازی فارغ از بادهای زرد و سرخ 120 روزه سیستان و میلیون‌ها تن شن و ماسه و گرد و غبار و نکبت و بدبختی ای که با خود برای مردمان مظلوم آن خطه به ارمغان می‌آورند.

با کمال تأسف باید حالا دیگر با صدای بلند اعلام کرد که یکی از مهم‌ترین و درخشان‌ترین زادگاه‌های تمدن باستانی ایرانی و دیاری که تا دیروز انبار غله این ملک نامیده می‌شد، در آستانه خالی از سکنه شدن است. چرا در تهران، دولتمردان ما برای این فاجعه بی سابقه کمیته بحران تشکیل نمی‌دهند؟ چرا فوری به زابل سفر نمی‌کنند؟ سیستان دارد از روی نقشه ایران ما حذف می‌شود، چرا کسی کاری نمی‌کند؟
اگر کم آبی به جان تهران بزرگ بیفتد، اگر بنزین ماشین‌هایش استاندارد آلایندگی را نداشته باشند، اگر... هزار و یک صدا برای اعتراض هست و هزار و یک تلاش هم برای درمان. خیلی هم خوب است و باید هم چنین باشد. بماند که همان‌ها نیز بسیاری به فرجام نمی‌رسند، اما حالا در گوشه‌ای دور از این کشور، در منطقه‌ای که حضرت روح ا... یک موی امثال مردمانش را با تمام کاخ نشین‌ها عوض نمی‌کرد، همه چیز در حال کن فیکون شدن است.

سیستان محتضر است و نفس‌هایش به شماره افتاده است. به جای یکی از این صدها همایش نمایشی، محض رضای خدا، صاحب نظران را از سراسر جهان فرا بخوانید، نظراتشان را بگیرید و پیش از آنکه دیرتر شود، به کار بندید.

این مردم ولی نعمتان دولتمردان خویشند. بیایید از نجابت آن‌ها خجالت بکشیم. کاش هر کس در هر کجا که هست، به هر شکلی که می‌تواند، هر چقدر اندک، به ظاهر کوچک، حرکتی برای احیای سیستان بکند و دستان پینه بسته این مردم را که به سوی هموطنانشان دراز شده، بفشارد.


منبع : قدس آنلاین - کدخبر 407289

11 مرداد 1395





دنبالک ها: قدس 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

شعبده‌بازی «النصره» برای گریز از نابودی

تاریخ:یکشنبه 10 مرداد 1395-07:48 ب.ظ



پنج‌شنبه گذشته شبکه الجزیره با قطع برنامه‌های عادی خود، خبری فوری که حاکی از قطع ارتباط شبکه تروریستی «النصره» با گروه «القاعده» بود را پخش کرد. الجولانی، سرکرده جبهه النصره، در یک ویدیوی ضبط‌شده ضمن تشکر از ایمن الظواهری مدعی شد که آنها پس از این، تحت نام گروه جدیدی موسوم به «جبهه الفتح الشام» فعالیت خواهند کرد و هدف اصلی از این اقدام آن است که می‌خواهند از بهانه‌های جامعه جهانی، آمریکا و روسیه برای هدف قرار‌دادن مردم سوریه رها شوند. از سوی دیگر و متعاقب این اقدام، ایمن الظواهری نیز روز جمعه در پیامی صوتی اعلام کرد که جبهه النصره برای رسیدن به اهدافش  می‌تواند روابط سازمانی خود با القاعده را قربانی کند! در لحظات اولیه به علت توجه بیش از حد شبکه الجزیره و برخی دیگر از رسانه‌های عربی، این خبر از جانب برخی رسانه‌های جهانی هم مورد توجه قرار گرفت اما خیلی زود - چنانکه از آغاز هم گمان می‌رفت- به‌نوعی باعث تمسخر کارشناسان مسایل منطقه شد. سؤال تمام آنها این است که آیا تنها با یک نمایش و ادعای قطع ارتباط با القاعده، آن هم با لحنی چنین عاشقانه! و تعویض نام می‏توان این گروه تروریستی را دیگر تروریست ندانست؟
به گمان این قلم، برخورد شفاف و قاطع عمدة رسانه‌های مستقل با این تغییر ظاهر تروریست‌های جبهه النصره از یک سو و از سوی دیگر، موضعگیری قاطعانه کشورهای مهمی نظیر روسیه و ایران که در سوریه و نبرد با این گروه ید طولایی دارند، سبب شد تا اگر کشورهایی هم بودند که آماده می‌شدند تا با این اقدام النصره، زمزمه‌های خروج این گروه را از لیست تروریستی، بویژه برای تأثیر در مذاکرات آینده صلح با دولت سوریه، مطرح سازند، در همان گام نخست در هدف خویش ناکام ماندند. زیرا پس از روس‌ها، کاخ سفید هم با لحنی تمسخرآمیز اعلام کرد که عوض‌کردن نام برای النصره مشکلی را حل نمی‌کند و ماهیت تروریستی آنها همچنان باقی است. به نظر می‌رسد که تحولات داخلی ترکیه که به‌نوعی عقبه تدارکاتی گروه‌های شورش در سوریه محسوب می‌شد، به‌شدت بر اوضاع میدانی آنها اثر گذاشته است. در این بین، جبهه النصره که در این اواخر آشکارا از سوی آنکارا و دوحه حمایت می‌شد و ترک‌ها برای حضور آنها در مذاکرات صلح سوریه در ژنو بسیار چانه‌زنی کردند، روزهای بدی را می‌گذراند. این گروه بویژه در حلب کاملاً در حال حذف‌شدن است.  این اتفاق را می‌توان تاکتیک این گروه تروریستی با حمایت و هدایت کشورهای حامی آن دانست تا هم از یک طرف خود را به‌نوعی بازسازی کنند و هم از طرف دیگر امیدوار باشند که لااقل از سوی ائتلاف غربیِ حاضر در سوریه به رهبری آمریکا مورد حمله قرار نگیرند؛ تیری که البته به سنگ خورد.


منبع : قدس آنلاین - کدخبر 407040
10 مرداد 1395




دنبالک ها: قدس 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 


  • تعداد صفحات :96
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...